De Gili-eilanden, zonder verkeer

Gili Air is voor de meeste reizigers de fijnste keuze: genoeg restaurants en yoga, en toch rust. Gili Trawangan is het levendigst, met de meeste keuze en het enige echte uitgaansleven. Gili Meno is het stilst en het leegst, met het mooiste koraal, en vooral geschikt als je niets anders wilt dan zwemmen, lezen en snorkelen.

Met een snelle boot vanaf Padangbai, Amed, Sanur of Serangan. Vanaf Padangbai en Amed duurt de overtocht ongeveer anderhalf tot twee uur, vanaf het zuiden van Bali twee tot tweeënhalf uur. Een enkele reis kost 450.000 tot 800.000 IDR (± € 26 tot € 46), meestal inclusief transfer vanaf je hotel.

Drie tot vier nachten is de gangbare keuze: genoeg voor een eiland als basis, een dag snorkelen en een dag naar een van de andere twee. Kom je vooral om te duiken of om niets te doen, dan is een week hier makkelijk vol te maken. Minder dan twee nachten is het niet waard, want de overtocht kost je twee halve dagen.

Nee, en dat is precies wat de eilanden bijzonder maakt. Gemotoriseerd verkeer is er niet toegestaan. Je loopt, je fietst of je neemt een cidomo, het paardenkarretje dat hier de taxi is. Alleen voor vuilnis en bouwmateriaal rijden er een paar kleine karretjes.

Zeker. Er rijdt geen verkeer, de afstanden zijn kort en het water bij Gili Air en Gili Meno is ondiep en kalm. Houd wel rekening met de overtocht, die flink kan deinen, met de beperkte medische zorg en met scherp koraal in het ondiepe water. Waterschoenen zijn geen overbodige luxe.

Op Gili Trawangan en Gili Air staan een paar geldautomaten, maar die zijn geregeld leeg of buiten dienst. Op Gili Meno is er geen. Warungs, de nachtmarkt, fietsverhuur en cidomo’s werken contant. Neem dus genoeg geld mee vanaf Bali of Lombok, in kleine coupures.

Ja, en dat is een van de sterkste punten van de eilanden. Rond alle drie de eilanden liggen schildpadden op het rif, vaak op een paar honderd meter van de kust. De bekendste plekken zijn de noordoostkant van Gili Air, de oostkant van Gili Meno en de noordkant van Gili Trawangan. Een snorkelset huur je voor een paar euro per dag.

Alleen op Gili Trawangan. Daar zijn bars met livemuziek en feesten die per avond van locatie wisselen. Gili Air heeft een paar gezellige strandtenten waar het rond een uur of elf stil wordt, en op Gili Meno is er vrijwel niets. Alcohol is op Trawangan en Air overal te krijgen, op Meno beperkt.

Het droge seizoen van april tot en met oktober, met mei, juni en september als fijnste maanden: droog, helder water en nog niet zo vol als in juli en augustus. Van november tot maart regent het vaker, staat er meer wind en deint de overtocht flink. Boten worden dan ook wel eens geschrapt.

Als je minstens drie nachten blijft wel. Je ruilt Bali in voor eilanden zonder verkeer, met koraal en schildpadden vlak voor de kust en een tempo dat na een dag vanzelf zakt. Heb je maar twee weken en wil je ook Bali zelf zien, dan kun je de oversteek beter bewaren voor een volgende reis.

Zonder accommodatie kom je uit op ongeveer 30 tot 50 euro per persoon per dag, inclusief eten, een fiets en een activiteit. Alles komt per boot, dus je betaalt overal een stuk meer dan op Bali. De boot heen en terug kost 50 tot 90 euro, een eenvoudige bungalow begint rond 20 euro per nacht.

Er is weinig criminaliteit en de eilanden regelen veel via hun eigen dorpsbestuur. Let vooral op de zee: de stroming tussen de eilanden is sterk en er zijn geen strandwachten. Verder is er beperkte medische zorg, dus zorg dat je reisverzekering ook duiken dekt en repatriëring vanaf een eiland vergoedt.